Ik ben de camera al een tijdje kwijt, de laatste keer dat ik hem zag was Noa er mee rond aan het sjouwen. Dus ik heb een vaag vermoeden, dat hij ergens verstopt onderin de speelgoedbak ligt? Maar goed, we moeten het doen met wat we hebben!
Noa's verjaardag hier thuis was zeer geslaagd, hoewel er geen kinderen waren heeft ze zich natuurlijk prima vermaakt. Veel cadeau's gekregen, heel erg bedankt iedereen ze is er enorm blij mee!
Er zijn wel wat foto's gemaakt, met mobiel dan weliswaar.. Maaaaar, iemand is zijn kabeltje kwijt, haha.. Misschien komen ze binnenkort nog!
Op haar verjaardag zelf, woensdag 18 November, was ze bij M. Ik was er niet bij helaas, maar ook daar heeft ze een heeeele leuke dag gehad, M had een paar foto's doorgestuurd:
Helemaal voor mij?
Guttegut, wat is het toch een drama nu.. "Twee is nee" hoor ik van iedereen; mensen op straat of in de supermarkt, opa's en oma's, tantes en ooms en vrienden.. Iedere keer als ze weer op d'r hardst nee roept kijken mensen me meelevend aan en zeggen, "ja het is de leeftijd he!"
Sommigen zeggen: "Ach, het is gewoon een fase" En gelijk daarachteraan "drie is niet".. Uhh, das een behoorlijk lange fase dan ;)
Gisteren waren we in de C1000, die hangt en staat net als elke andere supermarkt en eigenlijk alle winkels, vol met zwarte Pieten. Noa had er weer even genoeg van en net op het moment dat ze voor de 3e keer over de grond rolde en ik 2 appels afweerde, waar het hele akkefietje trouwens omdraaide, appel vasthouden te ja of te nee, werd het stil. Het gekrijs en gerol hield op, de (nep)tranen hielden op en ik hoorde de bekende zin: "Wattisdaah?"
"Nou, Noa, dat is nu een zwarte Piet"
"Piet, Piet, Piet, Pietje, Pietje, Pietje, Pieeeeeet, Pieeeeeeeet"
De toekijkers veranderden hun blik van meelij in een blik van blijdschap en keken haar vrolijk na, terwijl Noa de hele C1000 rondrende op zoek naar meer Pieten.
Bij thuiskomst lag daar ook nog eens het C1000 reclameblaadje met, jawel, nog meer Pieten. Haar dag kon niet meer stuk!
Oh nog even terugkomend op haar verjaardag, afgelopen maandag bracht ik haar weer naar haar gastouder Jolanda. We drukten op de bel en zodra de deur openging begon haar 2 zoontjes en zijzelf te zingen!! En er hingen zelfs slingers! Ik vond het zo leuk om te zien dat ze zo begaan zijn met Noa, ze hadden zelf cadeautjes voor haar gekocht; een hele nieuwe outfit en een leuk boekje. Geweldig toch zo'n gastgezin!
Ik moet haar ook iedere keer weer wegslepen, want ze wil telkens blijven..
Hopelijk heb ik de volgende keer weer een camera, want er moeten natuurlijk wel leuke foto's bij!
Groetjes!
